Bir zamanlar zengindim, çok zengindim.
Uçaklar, yatlar, katlar, fabrikalar, arabalar.
Şimdiyse fakirleştim çünkü sattılar beni.
Dostlarım soydu beni bu hale getirdi.
Yardıma muhtaçtım kimse el vermedi.
Kaldım yapayalnız, ne bir eş ne de dost.
Feryatlar figanlar ettim, hep boşaydı.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta