Bir zamanlar zengindim, çok zengindim.
Uçaklar, yatlar, katlar, fabrikalar, arabalar.
Şimdiyse fakirleştim çünkü sattılar beni.
Dostlarım soydu beni bu hale getirdi.
Yardıma muhtaçtım kimse el vermedi.
Kaldım yapayalnız, ne bir eş ne de dost.
Feryatlar figanlar ettim, hep boşaydı.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta