Seviyordu ya ağaç, toprağı
Hani tohum filizlenmek için muhtaçtı ya suya
Hani ışık olmadan ölürdü ya,
İsterdi hiç kaybolmasın ışığı
İsterdi önceleri çam gibi kök salmak
Sonra hayat bu, susuz kaldı bitki
Işığı yavaşça söndü
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta