Nevruz ardı karlı dağlar zemheride üşürken,
Bir alperen binip gitti ecelin kır atına!
Kardelenler poyraz ile kederi bölüşürken,
Hak aşığı bir civan mert çıktı Hak’kın katına!
Yakasında solmayan gül hilale sarılmıştı,
Her nefeste ulu gönlü imanla karılmıştı…
Dağın üstünde:
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de:
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı:
Devamını Oku
akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde.
Bugün de:
sensiz, yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.
Birazdan açar
kırmızı kırmızı:




Tacettin Dergâhı’nın Bahçesinde başucunda bulunmuş biri olarak şiirinizi okuduğum vakit, en gizli yerime neşter vurulmuş gibi irkildim. Bu durum yazılacak cinsten değildi. Gidenle benim aramda, gergefi örülmüş mahrem bir alış-verişti. Şahsımıza âit çok şeyi yazabilmek için kendimizi iknâ etmemiz mümkün iken, böyle bir çetin devrede, emânetin teslimine dâir duyuş ve düşünceleri nakletmek, ebediyete uğurladığımız dünyâ misafiri bir Alperen’in hepimiz için mahrem olan, son derece hususî ve bilinmesi güç haline dâir söz söylemek, bana, sırrı zedeler gibi geldi. Sizi Kutlu/yorum Kardeşim... Allah'a cc emanet olunuz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta