O gün kimse ölmedi
Acaba tatil günü müydü öteki tarafta
Kimse gömülmedi sabahtan akşama kadar
Ölü yıkayıcılar eve eli boş gitti, mezar kazıcılarda öyle
Sırayla imam, cenaze arabası şoförü, ağıt yakan kadınlar
Hepsi boştular
Beklediler, beklediler ve döndüler evlerine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta