Muhittin Laçin Şiirleri - Şair Muhittin ...

YETER SÜRÜKLENDİN DİVANE GÖNÜL -1982-

Yeter sürüklendi divane gönül
Aktı gözyaşlarım sele benzedim
Hasret çeke çeke çürüdü ömrüm
Yandı kara bağrım küle benzedim

YİĞİDİM: Haziran -2000-
---------
Yüreğimiz tipi boran
Başım duman kar yiğidim
On derdim var binde yaram
Yeter ki sen sor yiğidim

YiRMİ BİRİNCİ ASIR OCAK -2011-

Şaşmamak elde değil baş döndürüyor zaman
Uzaya çelme taktı göğe taht kurdu insan
Göz dikti pay istiyor marstan yıldızdan aydan
Atmosferi deldiler gezegenler aşıyor

YOKSUL

Komşulardan bulamadı borç para
Fakir idi gidemedi doktora
Gün geçtikçe azdı büyüdü yar
Muhtar ilmühaber yazdı gönderdi

YÜREĞİM ÜŞÜYOR OĞUL

Benden başka çığlığımı duyan yok
Yoksulluk sesimi kısıyor oğul
Yüreğim üşüyor yatağım soğuk
Gece hafakanlar basıyor oğul

YÜRÜDÜĞÜM MENZİL

Görmeden bilmeden bir noktaya ben
Her gün biraz daha yaklaşıyorum
Durup dinlenmeden ara vermeden
Mecbur yine beni ben taşıyorum

ZAMAN
Zaman ahir zaman da
kendi kabına sığmayan insan
Zaman günahsın zaman kusursuz
Zaman akıp gidiyor bedelsiz parasız pulsuz
Hatasını ayıbını örtmek için suçlandı zaman

ZAMAN FUKARASI

Ey musallada ki adam imzalanmış fermanın
Çözülmüş gönül dilin değişmiş hür lisanın
Öyle garip öyle yoksul öyle fukarasın ki
Ben diyecek vaktin yok sen diyecek zamanın

ZAMAN YORGUN DÜŞTÜ ŞAKAĞIMIZDA

Yüreğime elem ekti seneler
Sabırla büyüttük kucağımızda
Koca cüssemize sığmadı kader
içli bir türküydü dudağımızda

UYAN HELE BE HEY GAFİL

Uyan hele be hey gafil
Neler oldu sen uyurken
Şafaklar göğe çekildi
Sabahlar yere döküldü. Rengi değişti sokağın,