Bir nakkaş edasıyla nakşettim,
İlmek ilmek dokudum, bir örtü gibi seni kalbime…
Tat alma hissi eyledim adını dilime…
Bir anmaya cesaret edemedim aşkını yüzüne
Bir de almaya cesaret edemedim incinmesin diye;
Ellerini ellerime…
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta