“Nesine güveniyor” diye sormuşsun bayım !
Hala göremiyorsan, anlatayım da dinle:
Tanıdığım tek “dayı”, kendi öz be öz dayım
O da pençeleşmekte kendi geçim derdiyle
Varlıklı büyümedim, yokluk da yaşamadım
Öğrenme açlığımı bastırmaktı hep çabam
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta