ben rabb'ime adamışım ruhumu, tüm varımı
derde derman ondadır, o anlar ah-ü zarımı
şimdi gönlümde yalnız onun aşkı var iken
gözlerin hayran bakarmış görmeyip ısrarımı
senin fani gözlerin beyhude yakmış bağrımı
yevm-i mahşerde seslensem, duyar mısın çağrımı
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta