Çıktım nefis denen kara kalıptan
Doyumsuz benliği özümden attım
İnkarı ve küfrü çıkardım kalpten
Taht kurmuş şeytanı yerinden ettim
Tevhid yangınında yaktım kibiri
Varolanda buldum yüce huzuru
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta