Yıllar yılı arayıp vazgeçtiğim an,
Açtırıp kapısını gönlüme girdin.
Sonbaharı bahara çeviren kadın,
Ben mi çok erken doğdum sen mi geç kaldın.
Vaha gibi can verdin gönül çölüme,
Set vurdun başıbozuk akan selime,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta