MUHASEBE
Ayaklanma başlatır iç çekişlerin zaman zaman, isyan eder mantığına ve önsezilerine karşı. Bir ışığın altına oturtup sorgular. Yanlış mı yapıyorum dersin o zamanlarda. Bir suçluluk duygusu hissettirir, işkenceye başlar…
Eski insanların döve döve içinden şeytanı çıkarma ayinlerine benziyor belki de bu biraz. Acı çekerek kendini sorgulamak!
Neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlamak çok güçtür,beraberce yoğrulmuş birbirine karışmış bir sürü duygu,ömür yeter mi onları ayıklamaya? ..
Kaybolan hayallerin karanlığında ufacık bir ışık belirir kimi zaman, ışığa koşarsın, sen koştukça ışık uzaklaşır, uzaklaştıkça terlersin ışığı kaybetme korkusuyla.
Sonra yorulduğunu fark edersin. Bir maratonda gibisindir. Yanından onca insan gelir geçer, onlara bakakalırsın, hayatlarına…
Rüzgârı kesilmiş yel değirmeniyle aynı kaderi paylaşırsın o anda. Her ne kadar içinde fırtınalar kopsada!
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta