Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
mevlana ayıbı örtmekte gece gibi ol demiş bu yüzden olsa gerek karanlığa kaçış herkes ayıbının farkında saygılar selamlar
küçük menfaatlere karşın sonsuzluğu satmak..insana has bir zarardalık olmalı..
baki selam ve muhabbetler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta