Hayata pervasızca asılmaya doydum ben
Nihayet bir kumarsa kozumu açmalıyım
Var olanla yetinip kasılmaya doydum ben
Yokluklardan sıyrılıp varlığa kaçmalıyım
Yarışlar ve varışlar kimle neyle manidar
Bu yarışın yolları nerde geniş nerde dar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta