Kavuşmanın dehşeti sarmıştı inlerken ruhumu
Hiç bir masala ad koymuşmuydum ben şimdiye kadar
Her masalın sen gibi başını, ben gibi sonunu
Yaşattın yıldızların ışığı gibi azar azar
Yakından yakın uzaktan da uzak, ondan da uzak
Kanter içinde yüreklerin vurgunu geliyorsun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta