Sorgudaydım dün gece, kitabımla buluştum
Ömrüm benden davacı, davalı gibi sustum
En çetin azapları yüklendi, viran gönül
Belki affeder, diye, ümitle O’na koştum
Mahkum etti, her nefes, her gün, her âzâ beni
Yorulan yıllarımda, hep gölgeler boğuştu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta