Akşam yeliyle savrulur
Seherle burulur
Çöl eseniyle kavrulur
Karlı dağ doruğunda
Güneşimsin
Yüzüm ateşe dönük
Ellerim sana
Yüzyıl geçti sanırım gülüm
Gülüm kokusuna
Acır içim
SARILMIŞIM YOLLARA
Sarılmışım yollara
Her yanım viran oldu
Boşuna el sallama
Sen de vicdan yok oldu
“Adalet, er ya da geç mutlaka tecelli edecektir.
Suçlular adaletin karşısında yargılanacaktır be ana"
M. Özçelik / Işıkoğlu
ŞEHİT ANALARA EVLAT VEDASI
SEMADA YILDIZLAR KADAR GÜZELSİN
Her bir gündüzün de gecesi vardır
Yiğidim diyenin ecesi vardır
Güzel sözcüklerin hecesi vardır
Benim için yarim çok çok özeldir
Sevgili Eşim Songül Tunçdemir Özçelik’e
İLK GÜLÜM*****
Adın Songül olsa da
Sen benim ilk gülümsün
SENDEN AYRI YAŞAMAK ÖLÜMDEN ZOR
Kara kara bulutlar hep başımda
Gurbetle dost oldun bu genç yaşımda
Gündüz hayalimde gece düşümde
SEN SERAP GİBİSİN ÇÖLLERDE KADIN
Ruhuma hasretin kokusu siner
Çektiğim acılar seninle diner
Dokunduğun her şey vahaya döner
Sen serap gibisin çöllerde kadın
SENSİZ BU DÜNYAYI GÖREMİYORUM
Dün akşam
Lapa lapa kar yağarken
Karlar üzerinde yürüyorsun
Ey sevgili ceylanım
Sevgi tohumu serp
Kin ve nefret olmadan
Kimsecikler almadan
Barış tohumu serp
Dünya kana dolmadan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!