Hayat muharebe ve ben mağlup
Galibiyete hasretim, akıbetim belli mevt
Yine meçhul karanlıklar yine bitmez tecessüsler
Bu kaçıncı vedalaşma sevgilerle, ümitlerle…
Bu kaçıncı “elveda” deyiş yorgun dünyaya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta