Muhannet kapısına düşeli,
Özümüz sözümüz bilinmez oldu.
Çalındım çırpındım gayrı yoruldum,
Yorgun düştüm gurbet elde muhannet.
Muhannet dediğim zalim kullar,
Kapınızda kul mu,köle mi bunlar?
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta