Ben dünyanın günlerine siyah derim sen ise beyaz
Ben geceye karanlık derim sen ise ayaz
Ben kalem tutarım beyaz geceye, sende yaz
Mürekkep, beyaz kağıda dökülmesin, yayılır az az
Kanlı mürekkep yayılır bembeyaz sayfama
Karanlıkta yok bir cennet
Kimseye eyleme minnet
Asırlar öncesinden Kalan zinnet
Bugüne gelen sünnet
Kim çaldı mutluluğumuzu
Kim aldı ki gözlerimindeki ışıl ışıl parlayan ferleri
Artık karşında oturmayı hayal etmek istemiyorum
Olmayan hislerimle karşında oturmayı hayal etmek istemiyorum
Bembeyaz lekelerle birlikte geliyorum sana
İnsan ömrüne kaç nefes sığdırabilir
Bir kuşun kanat çırptığı sayısına eşit mi
Sağ çıkamayan bir gezegendeyiz artık
Allah'ın azabı ölümden daha çok korkutuyor beni
Beş gezegeninin güneşi söndü
Körler ülkesindeyim
Varlığım yokluğuma tecelli
Kalbimin bir hissesi bile benim değil
Ölü kızının alnından öpen baba gibiyim
Ağlayan meleklerin sesleri geliyor bana
Bir elimde ayna korkuyorum bakmaya
Ne kalmış ki geride
İnsan eliyle kirlenmiş bir mazi
Anıların arasında koşan insanlar
İnsanların kalplerinde batan tekneler
Teknelerde çürümüş suratsız cesetler
Söyle bana ey dostum
Rüzgârda düşen çınar ağacının yaprağıyım
sallanan bir gölgeliğin altında serinlenmek
Tozlu raflarında çoktan okunulmuş kitapların arasına konulmak
Hiç dokunulmamış ve koklatılmammış hayal misali
Yaşarken ölü insanları gördüğüm yeter
Aynalarda ki bana bakan bakışlar kimin
O gülümsediği zaman dünyama bahar gelir, kalbinin odacıklarında şenlik havası olurdu
O şimdi gülümsemiyor. Kalbimin odacılarından hisse alan kişi, kalbimi çöplüğe dönüştürdü
Bu odalarında birinde taht kuran ve beni çöplük odaya zincire vuran kimdi
Kalbimde ki en ücra köşelerinde filizlenen papatyalar koparıldı. O şimdi yeni yönetime hazır
Bir damla suya muhtaç olarak paslanmış prangalarımla birlikte ınkılab bekliyorum
Ölmek güzel şey
Kapkara kalplerimizi bembeyaz kefenle örtmek güzel şey
Vücudumuzdaki kaldırım taşlarının izleriyle değil belki
Sıcak ve yumuşacık yataklarımızda ölmek güzel şey
Sabah kahvaltısında birkaç kurşunla doymak da nasip
Dört duvar arasında özgürlüğü hayal etmek de güzel şey
Dünya denilen bir sahneye düştük aniden
Zalimlere karşı susmayı öğrendik sinirden
Değiştirecekmiş bu dünyayı diyordu önceden
Unut bunu sahnemizi dejavuya sar yeniden
Dünya beklemekten ibarettir arkadaşım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!