Bir rüzgâr gül kalbime adını fısıldarken,
Hasretinden çöl gibi yollara düştüm sensiz.
Sana ulaşmak için gün değil gece değil,
Zamanın kapısında kul olmaya razıyım./
Miracının muradı kalbimin arzusuydu.
Tutuştu gül bahçeleri sesinin yankısıyla.
Birden yüzünü gören dağ kendini eritti.
Dağıldı kalbim birden güzelliğin eliyle./
O mavi gül çırpınır gözlerinin ufkunda.
Belki de beklenen gün müjdesi sahilinin,
Sessizliğinde kanlı bir aşk alevi sundu.
Anladım gülüşünün sevgilisi beyaz din./
Baktım yandığım saat bir mevsimin rüyası.
Yıkanmış bütün zaman onun avuçlarında.
Serpilirken duayla dudaktan dudaklara,
Kalbim gülümseyerek kendisinden geçti.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta