Bir rüzgâr gül kalbime adını fısıldarken,
Hasretinden çöl gibi yollara düştüm sensiz.
Sana ulaşmak için gün değil gece değil,
Zamanın kapısında kul olmaya razıyım./
Miracının muradı kalbimin arzusuydu.
Tutuştu gül bahçeleri sesinin yankısıyla.
Birden yüzünü gören dağ kendini eritti.
Dağıldı kalbim birden güzelliğin eliyle./
O mavi gül çırpınır gözlerinin ufkunda.
Belki de beklenen gün müjdesi sahilinin,
Sessizliğinde kanlı bir aşk alevi sundu.
Anladım gülüşünün sevgilisi beyaz din./
Baktım yandığım saat bir mevsimin rüyası.
Yıkanmış bütün zaman onun avuçlarında.
Serpilirken duayla dudaktan dudaklara,
Kalbim gülümseyerek kendisinden geçti.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta