Döktüğün gözyaşları kadar değerli olsaydım eğer
Özür dilemezdim senden, çünkü seni üzmezdim,
Ne var ki, ne köpekler kadar sadık,
Ne çiçekler kadar güzel değilim.
Olsa olsa bir kelebek misaliyim,
Bir günlük ömürle yaşanır mı hiç?
Aynalarda ruj izi, satırlarda el izin,
Sen esrarlı bir sahil, ben karamsar denizim,
Yara yapmış gözlerin nasır tutmuş aklımda,
Kibirli tebessümün güzelliğinin farkında.
Elinde bir çanta vardı, saçlarınla yan yanaydım,
Umrumda değil artık, hiç kimse hem de,
İçimi sarmalamış tarifsiz keder,
Düşünmek mi daha zor? Düşünmemek mi?
Ben bir baba mıyım, küçük bebek mi?
Zaman durdu sanki, akmıyor artık,
Ben yine yazarım, ama sensiz yaşanmıyor,
Olmuyor artık, bir şeyler olmuyor,
Nasıl anlatsam.... İçim yanıyor,
Aşk acıtıyor, ama onsuz yaşanmıyor.
Bana bir şeyler söyle seni affetmem için,
Savruluyorum yaprak gibi ortasında bir hiçin,
Soruyoruz hesabını şimdilerde geçmişin,
Meğer çok yanlış insanları sevmişim.
Annem benden korkar oldu, ben annemden korkar oldum,
Fakir katiller öldürür, bacaları söndürür,
Sonra hapse girer, hapislerde çürür,
Bir cellat gelir o an, kafasını götürür,
Cenaze namazı kılınmaz, alın bunu götürün.
Zengin katillerin büyük bir diktası vardır,
Karanlık çöktü, kargalar ağlıyor,
Ben aynaya bakıyorum, ayna bana bakmıyor
Adamın çakmağı sigarayı yakmıyor
Olmuyor, olamıyor.
Değişir zaman, fikirler aynı kalır
Siyah bir girdaba savrulmuş yaprak tanesi,
Sokakları dolaşan serseri birisi,
Sen adaletsizliğe karşı bir serzeniş gibisin,
Ve ben dibin bile dibiyim, aynı babam gibiyim.
Tetikle aramdaki ince bir ip,
Cahil milletim, görmemiş kitap,
Beş kuruş paraya kendini satan,
Rüşvetçi öğretmen, cahil kodaman,
Barbar çocuklar var, elde sigara.
Ekonomik durum da hiç iyi değil,
Bir kaldırım ıslak, gözlerimin altı kadar
Üstünde oturan bir sokak serserisi,
Derin düşünceler boğarken bu an beni
Bu kafamdaki şeytan boğazımı sıkar.
Ben miyim bıkan? Bu monoton yaşanmışlıklardan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!