tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
"Ben, Âşık Garip: çiçeği burnunda şair.
Yılanı koynunda, urganı boynunda,
Acıları bir mıh gibi alnında çakılı adam."
Şimdilik bu kadar.
