İlkbaharın yeşeren coğrafyası,
Sonbaharın dökülen yaprakları,
Gecenin mahmurlaşan tebessümü,
Gündünüz sersemleten ağırlığı,
Sevdanın meşk olan ilk zamanları,
Bir şiir yokluğunda benliğim
Umutsuzluk boşluğunda kaybım.
Bir sonsuzluk uğruna hebayım
Sevgisiz gecelerde kaybım.
Dermanı olmadan dert olmazmış
Ben bir kızı sevdim.
Rüzgarda uçuşan saçları,
Gülüşünü ayrı,
Gözyaşını ayrı sevdim.
Ben bir kıza aşığım.
Ben kimseye minnet eylemem
Ben ne yaparsam kendime
Ne başardıysam kendi ellerimle
Zirvem benimdir ve istediklerimle paylaşırım
Diyen burnu kalkık şairim
Ben ne kendimi düşünürüm
Hey hancı, yolculuk vakti,
Aşkı arayan gönül yenildi
Yeşeren umutlarda soldu
Bir hayat son nefesini verdi
Hey hancı, sarhoş olma vakti
Nefes almak istedim.
Kapıldığım düzende,
Dur diyemedim.
Nefes aldım sadece...
Varolan düzenin içersinde,
Nefes almak istedim
Kapıldığım düzende
Dur diyemedim
Nefes aldım sadece
Varolan düzenin içersinde
Umutlarım vardı filizlenen
Yıldızlar saçmıştım gökyüzüne
Değişebilir ruhu bozulmuş gezegen
Sanmıştım, yanılmışım bunu o gece anladım
Sevgi tohumları küflenmemiş
Sen gideli zevk duygusu yoksun benden
Endorfin salgısını unuttu hücrelerim.
Sıkıcı şeylerle uğraşır oldum
Belkide sevdiğim ve istediğim şeyler sıkıcı gelmeye başladı onunda farkına varamadım.
Makaleler okumaya başladım
Bak yine sensizlik krizindeyim
Umutlarım yıkılıyor geceye
Parçalarım saçılıyor gökyüzüne
Yıkık dökük kalıyorum karanlık sokaklarda
Ben sensizken;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!