Uzun yolculuklarda prensesini arayan
Ortadoğudan,Amerikaya aşkını ilan eden
Yıllarca arayıp sonunda mezarlıklarda bulan
Sizler bilmezsiniz ölümü
Nice kanlar döktüm
Baylar:gururum,umutlarım,hayallerim öldü
Öğleüstü hasta yatağından sesleniş
Baharın güzelliğini yaşayamamak
Pembelik uğruna harcamak vakit
Bir masaya fikirlerini koymak
Kuşkonmazda leylek yuvası görmek
Vapurdan İstanbul’a aşık olmak
Sonbahardı
Ağaçlar benliğini yitirmiş
İnsanlık yerini cehalete bırakmış
O eski İstanbul,İstanbulluktan çıkmış
Sokaklar tes tek yalnız kalmış
Deniz dalgalanmaktan bunamış
Şimdilerde taş köprü üzerindeyim
Hayali yolculuklara çıkarım
İzlerim mermer sularındaki çıkıntıları
Çiçek görürüm yarım kitapları hatırlarım
Dolaşır dururum hayallerde
Nemruta tırmanırım testereli adam görürüm
Gün batımı treninde
Yara izi gördüm sahipsiz bedende
Yarıp kanattım yalnızlığım kan olarak aktı
Bastırdım elimi kuşlar kaçtı
Kaşıdım ihtilal çıktı yüreğimde
Vurmaya başladım hırsımdan
Etrafa sis çökmüş
Sevdiğim sokaklar çöplük
İçim diyorum ben neredeyim
Galatayı yaz karında dinliyorum
Martılar büsbütün sürülmüş diyardan
Oluşmadı aynalardaki yansıman
Yalnızlık ne güzel şey
Elimizi okyanusun derinliklerine batırdığımızdan beri yalnızız
Akşamları cebinde iki paket cigara
Puslu sokakların dibinde geçer
Düşünürsün içlerinde böcek olmayanları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!