Sare! Göklerden gelen bir ferman gibi düştün gençliğimin üstüne,
Destanlar senin adınla sustu, şairler kalemini sende kırdı.
Ben ki; yarınları mühendis titizliğiyle mermere kazıyan bir delikanlı,
Sen ki; kendi evinde sürgün, bir huzur limanı arayan yaralı kuş...
Daha düğün ateşi yanmadan, saraylar kuracak gücüm yoktu benim;
Ve sen, o yoksul sevdamın içindeki zenginliği görmedin de,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!