Bir kurumuş dalın çıtırtısına muhalefettir
Önümüze konan şu boynu bükük
Akasya dalında tutsak kalmış yaşamak
Kurumuş dal çoktan umudu kesmiş
Sözünde durmayan mevsimlerden
Kendiliğinden sinsi bir nefret türedi
Bastırılmış duygular bataklığından
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta