Bir kurumuş dalın çıtırtısına muhalefettir
Önümüze konan şu boynu bükük
Akasya dalında tutsak kalmış yaşamak
Kurumuş dal çoktan umudu kesmiş
Sözünde durmayan mevsimlerden
Kendiliğinden sinsi bir nefret türedi
Bastırılmış duygular bataklığından
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta