İklimine küsmüş,masivanın çemberinde,
Islak hayellerin,sayıklıyorsun.
Ağlamaklı gülüşlerin,toz- pembe vehminde erıyorsun.
Bozuk saatler,balıkçının ağına takılmış.
Kısmetinde,kurşun yemiş anlar var.
Adım adım iz sürerken kayıp irademin peşinde,
Savruk bir yaşamın pençesinde,feryattayım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
