Ey nâdân-ı zamâne, lisânın zehir olmuş,
Sözün fitneye bâis, gönlün kahır olmuş.
Her dem birini yâd eder, eğlenirsin yalanla,
Ne mârifet, ne edep; hep gam u hır olmuş.
Kulağına gelen sözü süsleyip satarsın,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta