Mugalâtacı Şiiri - Alperen Sakalar

Ey nâdân-ı zamâne, lisânın zehir olmuş,
Sözün fitneye bâis, gönlün kahır olmuş.

Her dem birini yâd eder, eğlenirsin yalanla,
Ne mârifet, ne edep; hep gam u hır olmuş.

Kulağına gelen sözü süsleyip satarsın,
Nice rûh-ı temiz, senden berî, yorulmuş.

Mecliste söze başlarsın, hakikat unutur,
Riyâ şarabını içmişsin, şuur solmuş.

Kendi aybın deryâ, amma göremezsin,
Bir zerreyi dağ bilip, feryâdın bolmuş.

Sözünle düşürürsün er’i, pâk’ı, kemâli,
Yalancı tâc takmışsın, şânın kul olmuş.

Ey dil! Sus artık, bakî kalmaz bu cihan,
Nice mugalâtacılar, nihâyet kül olmuş.