Hiçliğe ermek için daha el değmeden
Kendiliğinden koşarak hücum ediyorsa
Aşığını andıkça gözyaşların ey maşuk
Muradın yüz sürmekse nar mührüne
Ve yalnızca bir buseyse burun ucundan
Razıysan sadece varlıksız öz yangısına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta