İnsan saçmalıklarının ağırlığı üzerimde,
insan insanın nankörü ya kırık dökük işte...
İnancını yitirmiş sevdalar lüks valizlerde,
Buluşmayı arzulayan tenler özleminde.
Kalmak isteği yok yüreklerin yüreklerde
Arabesk yaşamların mutsuzluğunda,
Çürümeye mahkum umutlar...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta