Sendin umman gibi coşupta taşan,
Tarihi yaşatan,çağları aşan,
Saip Hamşioğlu'nun evinde coşan,
Sen koca ustaydın baba Müdami.
Şimdi sıra bende anarım seni,
Altmış yıldan beri unutmam seni,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta