Lâcivert atlas gecenin koynunda
Kuytularda gezinen fısıltıları dinliyorum.
Haşarı çocuk , uyumayan sokaklarda
Bana vadedilen mucizeyi bekliyorum.
İçimdeki çocuğa mızmızlanma diyorum
Zaten yılların acı birikintisi içimde.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta