Ayşe Sevcan Karakulak
16.06.2024
Hiçbir mesafe fazla uzak,
Hiçbir engel aşılmaz değil.
Zaman nasıl dursa karşında,
Hadi, mucizeni yaşa doya doya.
Bilinmez bir sondan mı başladık,
Baştan sona mı yaşadık?
Kendimizi ararken yalpaladık,
Kanat geren nuru hiçe saydık.
Affet bu kulunu,
Sensiz bırakma beni.
Işığında kaybolmak isterim
Yalnızlığın son nefesinde.
Sonsuz bir yol var önünde,
Her adımda Sen varsın gönlümde.
Hatalarım derya gibi büyükse,
Affet ne olur, sakla içinde.
Gökyüzü kararsa bile korkma,
Fırtına diner sonunda.
Huzur buluruz bir damla aşkta,
İnanç yeter kalbinde varsa.
🍀“Mucizeni Yaşa” adlı şiirin tüm fikrî ve edebî hakları Ayşe Sevcan Karakulak’a aittir.
5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında korunmaktadır.
Yazarın yazılı izni olmaksızın kısmen veya tamamen kopyalanamaz, çoğaltılamaz, yayımlanamaz ve kullanılamaz.
© 2024 Ayşe Sevcan Karakulak
Tüm hakları saklıdır.
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 17:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Mucizeni Yaşa”, insanın kendi iç karanlığıyla yüzleşmesini ve ilahi affa sığınarak yeniden doğuşunu anlatır. Şiir, hatalarla, yalnızlıkla ve arayışla geçen bir ruh yolculuğunu konu edinir. İçsel sorgulamalarla başlayan bu yolculuk, teslimiyet ve inançla aydınlığa ulaşır. Kişi, mucizenin dış dünyada değil, kalbinde saklı olduğunu fark eder. Umut, affedilme arzusu ve ilahi sevgi, şiirin temel duygusal zeminini oluşturur.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!