Yılgınlığın adımsız sokaklarında
Küflü, uyuşuk,
Takatsız bir sarhoşluğa siyahlanırken
Bezgin bir bekleyişin kirişlerine
Sınırlamışken düşe bile uzak resimleri,
Bir çiğ damlasına uyanmaktı seni sevmek...
Korkuyordum düş hırsızlarından,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta