Gönül,tayinim çıkmış bilinmeyen diyara;
Hangi bilinmezlere,nereye gidiyorum.
Neşter derin vuruldu kapanmaz ki bu yara;
Ney/e kesildi diyet ben neyi ödüyorum.
Söyle huzur verir mi altından olsa kafes!
Yürekte görüyorum ben ölmeden ölümü.
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




İsrafil üfler sura tekrar dirilir gülüm.
Vuslat zamanı diye uzanır yâre elim.
Bu iki dizeniz beni etkiledi ve düşündürdü, seven gönül dert görmesin sevgi ve selamalrımla.
tebrikler usta kalem...
anlamı ve dili ile emek ve yüreğin birleştiği harika bir şiir...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta