Kimsesiz bir ağaca tırmanmaya çalıştım defalarca
Tutunduğum dallar kırıldı.
Söylediğim sözler doğru olup, meyveleri başımı yardı.
O ağaca yaşam kaynağım dedim
Onu ben sevdim
Kimi zaman yıkılıp isyan ettim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Kimsesiz bir ağaca tırmanmaya çalıştım defalarca
Tutunduğum dallar kırıldı.
Söylediğim sözler doğru olup, meyveleri başımı yardı.
Şimdi sokaklarda öylesine dolaşıyorum
Ne istediğini bilmeyen insanlar gibi
nefis...yorar yorulmaz
saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta