Doğaçlama
Yanık bir ezgi
Aldı ruhumu dikiz aynasından
Sarıp sarmaladı
Taze kavrulmuş kahve kokusuyla
Kattı, rengi kahve gözlerine
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece
