Hayatın en güzel mucizelerinden birene tanık oldum ben seninle.
Yaşanılmadığı taktirde anlatılması mümkün olmayan,kelimelerin kifayesiz kaldığı söylenirdi.
Hep gülüp geçerdim,derdimki ne büyük yalan.
Lakin şimdi bildiğim tek gercek,sensiz yaşadığım gùnlermiş asıl yalan.
Meğer ne çok severmişim seni,farkında olmadım ben bunun hiçbir zaman.
Pişmanlıklar elegeçirdi bedenimi,esir oldum keşkelere.
Ayaklarımda pranga,ellerimde kelepçe.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta