Sahi yıldızlar düştü aklıma,,
Her gece gözümün önünde ki şölen; Bana mı ?
Görüyor mudur yaralarımı ?
Duyuyor mudur avaz avaz suskunluğumu ?
Uzanmışken ellerim toza toprağa,
Gözlerim neden hep sevdalı göğe..
Gören oldu mu yalnızlığımı ?
Yeni aldığım kırmızı ceketimin cebinde unutmuş olabilir miyim ?
Yoksa havaya inat, çamura bulanan beyaz spor ayakkabılarımın bağında mı ?
Sosyal medyanın hangi mecrasında cirit atıyor acaba ?
Filmi sonuna kadar izledim, yoktu orada.
Yeni başlayacağım dizinin repliğinde mi ?
Sensizliğe biçareydi şarkılarım,
Duyar, görür, sever sandım.
Adın, sanın, sesin;
Yüreğimden usulca gider mi sanmıştın, bak güzelim yine bana kandın.
******
Beni bana bıraktığın an,
Zalimmiş giden yıllarım..
Ne hırçınmış hüzünlerim,
Ah, gözyaşımla ıslanmış zülüflerim;
Yitem, gidem;
Acır mı sanırsın arkandan; hep benim bildiklerin.
Yara benim, yaren benim.
Çocuktum, herkesi iyi bilirdim.
Kötülüğün gölgesinin düşmediği zamanlar da büyüdüm ben.
Yoksulluğun hat safhasından geçip,
Yoksunluğun olmadığı zamanlar..
Saygı vardı, edebi ile konuşma vardı o zamanlar.
Konuşmak kadar etkili bir lisanı vardı büyüklerimizin,
Gölgen oldum, esirinim diyor..
Kim bilir hangi barlarda geziyor.
Bu sahil, şu mekan dili olsa diyor insan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!