Döndük ama yüreğimiz yanık.
Tarih yaşadıklarımıza tanık.
Övündük Türküz alnımız açık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Karamandan rumeline dağıldık.
Döndük tenimiz daha açık.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Mübadil çocukları
Döndük ama yüreğimiz yanık.
Tarih yaşadıklarımıza tanık.
Övündük Türküz alnımız açık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Karamandan rumeline dağıldık.
Döndük tenimiz daha açık.
Sürüldük Türküz ama alnımız açık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Orta Asyadan buralara vardık.
Göz rengimiz daha açık.
Kuru ekmeği katık yaptık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Nasıl oldu bitti anlamadık.
Göçtük ama çok gocunmadık.
Eski topraklarımızı unutmadık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Dedelerimizin anılarıyla hatırladık.
Gözümüzün saçımızın rengini açtık
Ama biz Türk olarak yaşadık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Düşman karar verdi ayrıldık.
Anadolunun bağrına vardık.
Bu topraklara sıkıca sarıldık.
Mübadil çocuklarıyız biz.
Hakan Özüçelenk
yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta