Kaldırır nefreti kini aradan
Sevgiye yol eder insan isterse
Vaz geçer aşırı hırstan paradan
Dünyayı bol eder insan isterse
İnancın yok ise sen öyle belle
Kun deyince var olan saf balçıktan oluştun
İnsan oğlu değil misin cahalın birisin
İki damla meniden anne rahmine düştün
İnsan oğlu değil misin nankörün birisin
Seni yoktan var etmiş bir düşün özün toprak
Derdi vardır kocaman
İstanbul koca Şeher
Sanma orda kocaman
İstanbul koca şeher
Herkes bir kahır çeker
Bir yastıkta başlarımız
Yatardı sen isteseydin
Yarım kalan işlerimiz
Biterdi sen isteseydin
Boşa geçmezdi çağımız
Sarı öküz kınalı mor koyundan
Ayrı kaldım isli demlik çayında
Akçeli pınardan tecer suyundan
Uzun zaman oldu içemiyeli
Damla mağrasından çıkıp ütüğe
Gönül bu dinlemez aşığım derde
Hemen dilden dile düşürür kullar
Huzur mu verir hiç doğduğun yerde
Seni gurbet ele düşürür kullar
Kalbinin sesini iyi ce dinle
Bu cezanın suçu ne ben ne sen de
Aramızı bozan ellerin suçu
Faydası yok şimdi her ne desen de
Yalanla kandıran dillerin suçu
Vuslatın hazzını yaşamamanın
Bu aşkın suçulusu ne ben ne de sen
Aramızı bozan eller suçlusu
Fayda etmez artık şimdi ne desen
Yalanlar uyduran diller suçlusu
Vuslatın hazzını yaşamamanın
Nedir bu Mecnunun çektiği çile
Kavuştur leylaya çöl müsün nesin
Ağlatma büibülü ahu zar ile
Güldür şu yüzünü Gül müsün nesin
Deseler ki sana burda saray var
Sıla hasretine saray yararmı
Bana saray eski karasaray var
Gitsem Karasara yaray sarar mı
Yıllar sonra yine gülü oynayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!