Gönlün rahat vicdanın pak
Utandırmadın bizi bak
Utandırmasın seni hak
Şad olsun ruhun şad olsun
Çok büyük birlikti derdin
Karalamaca
Sensiz manası yok her ne yazsam da
Bütün şiirlerim karalamaca
Ellerin içinde sağlam gezsem de
Vuruldum bir kere yaralamaca
Hüsranla bitti hep kurduğum düşler
Kıymet verdiklerim bilmedi gitti
Mutluluğa dair attığım taşlar
Bir kez hedefini bulmadı gitti
Kaç yavru uçurttu kuşların eşi
Başkasına meyil verme
Yüreğinde kalıverem
Bu sevgimi hakir görme
Görme kurban oluverem
İste benden kaşı karam
Çoğaldı dünyada kendini öven
Namert mi bilinmez mert mi bilinmez
Kimseye kalmadı itimat güven
Adam mı bilinmez it mi bilinmez
Uşaklık eden çok şeytana şere
Sahte sevgilerle yüz mü ağırır
Ya adam gibi sev ya da hiç sevme
Tükenince kin ve nefret çağırır
Ya adam gibi sev ya ümit verme
Sırtından vurma sen döveceksen de
Deli gönlüm bir sevdadan muzdarip
Mecnun gibi çöle saldırır beni
Sevdiğime pişman edip bezdirip
Aşktan usandırıp yıldırır beni
Sanki tos vurmuşum bir taş duvara
Korkuyorum başa neler gelecek
Kaybolmuşum çıkmaz yollar içinde
Düşmanlarım ha güldü ha gülecek
Boynu bükük kaldım kullar içinde
Talan eder şu ömrümü yer biri
Büyüdüğün köyü ne tez unuttun
Bir an düşünmeden geçtin de gittin
Sarhoş muydun yoksa ilaç mı yuttun
Kimlerin peşine düştün de gittin
Kimse bahsetmiyor sözün yok artık
Dağ gibi büyüdü gönül kederi
Emir büyük yerden geldi başkanım
Varmı acıların bundan beteri
Emir büyük yerden geldi başkanım
Emanetin bundan böyle namustur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!