İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Biz galiba burada yapıyoruz yanlışı....genellikle insanlardan tutunmuyor...onlara tutuluyoruz..Bu tutsaklık ise beyin ve kalpten başlamak üzere tüm organlarda derin yaralar açıyor...Bknz Mecnun önce kalbini sonra beynini daha sonra da çöllerde ayaklarını heder etti...Yani sevgili şiir dostu; derdimiz tutunmak değil de, daha çok tutulmaktan ileri geliyor
''İnsan düşerkende birinden tutunur düşer, ayağa kalkarkende yine bırısıne tutunur kalkar, o yüzden tutunduğunmuz insanlara dikkat etmeliyiz derdi hocam:))
...
eh hayatın en acı yanı düşersen olmaz görünen.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta