Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Bana '' Gül de, güleyim '' derdin
Sana '' Ağla '' deseydim de, buna gülerdin /
harika ustam dizelerin..
sevgilerle büyüsün yüreğin..
sakinim...
yine okumaktan vazgeçemediğim bir yerdeyim..
sen hep yaz olur mu?
çünkü sen hep okunacaksın :)
Aşkın ayak sesleriydi gelen,sonra vedalar kurşunladı alnımızı.
Ölüm emrim gibi duyurdun sesini,ve çekip gittin...
Ardında bir dünya yandı dudaklarımın alazında,terk eyledim sana ait tüm sokaklarını ülkemin ve başkalaştım bu çirkef kabuğumda.
//Yaşa//desen de ben zaten bir ölüydüm,ama gülümsemenin acı bir tükrük gibi bulaştığı dudaklarımda adının ilk harfiydi yine yaşamak.
Tebriklerim şairin sessiz sesine:)
aşkın ta kendisi muammadır, beğeniyle okudum, yüreğinize sağlık. saygı ve selamlarımla.
Saat kadranında yelkovana takılıyken ömrüm
Sonsuz bir döngünün eşbahıydım
Yine de beklemedim seni şizofrenik ahvâlim içinde
İliklerime akan sağanak gözyaşlarım kadar
Azad ettim yıldızlardan adını / ki anlamalısın
Derin anlamların yükü olduğu bu duyarlı şiire emek veren güzel yüreği kutlar, başarılarınızın devamını dilerim dost yürek Yıldırım Bey. Mutluluklar sizinle olsun!(10on+)
bana sus de susayım demiştim sakinim.....
hala sözümün sessizliğindeyim...
sen çok değerlisin dememe gerek var mı?...ki bunu hep yaparım bilirsin :)
Yaşam ölümün kıyısında hissediliyordu en çok
Ölüm ise yaşamın ortasında çırılçıplak kalınca
Muamma bunlar muamma
En güzel ne zaman yaşadın sen
En son ne zaman öldüm ben
Anlasana
ölüm en çıplak yanında giydirir insanın bütün umutlarını kendi rengiyle...
sonrası muammanın yamacına değen yansımlarca gecenin gölgesinde güneş doğurma zamanı ...
kimbilir...
tebrikler...
vaktinden önce ölmüş cesetin ruhuna kacan kozadan, ansızın cıkan bir gün kelebeğinin ışığa uçusu ve görkemli kanatlarını ateşe vermesi gibi kavruldum...
ve, tüm zaman kiplerinde varlığını-yokluğunu hissettirip, cinnetimi-cennetimi ayyuka cıkarttın ki, bu cok ayıp...
ve, dilinin kemiğinde fırtınalar estirip, dikili olmayan tek ağacımda melek yüzüyle ipimi ceken sevgilinin, seri cinayetlerin gırla gittiği bir sokağın sonunda bekleyen keskin korkusu ve hıyanetini hissettim.
izlanda da gürleyen şu ismini söylemekte zorlandığım yanardağın, gökyüzünü kaplayan toz bulutu gibi cöktü grilik üzerime..
steril tutmaya calıştığım tüm yaraların üzerine siyanür döküp, lamı cimi kalmayana kadar kanattın sevgili sair.
‘Oysa
Yaşam ölümün kıyısında hissediliyordu en çok
Ölüm ise yaşamın ortasında çırılçıplak kalınca
Muamma bunlar muamma
En güzel ne zaman yaşadın sen
En son ne zaman öldüm ben
Anlasana ‘
Ecelin nefesini ensenizde hissettiğinizde, usul usul kaymaya başlar yaşam avuçlarınızdan, yaşanmamışlıklarınıza aldırmadan… Bakakalırsınız, ilk kez böylesine derinden hissettiğiniz yaşamın ardından…
Ölüm! (…)ise, o yegâne gerçek! Ve tek çaresizlik! Kalakalmıştır yaşamın ortasında çırılçıplak…
Okyanuslarca ağlar bu muammayı yaşayan gerçek ölüler!
Ya çözersiniz bu muammayı yorularak… Ya da yiter gidersiniz içinde,
boğularak…
Artık hayatınızda, ne başka bir muammaya, ne de başkasının yaşamın/ız/da asalak bir varoluşa yer vardır…
Güzel bir şiir, bilgece bir anlatıydı Yıldırım Bey, tebrik ediyorum, teşekkürlerimle.
Muamma
/ Bana '' Git de, gideyim '' derdin
Oysa
Sana '' Kal '' deseydim de, bir gün giderdin /
....
Vedaya dair her bakış, kalbime saplanan oktu
İlk ok sendeletti ya
Gayri bana ölüm yoktu
...
bu müthiş kalemi ve duygu fırtınalarını izlemek lazım.
hem çok sağlam bir edebi eserdi.hem de alıp götüren bir aşk filmi kadar sıcacıktı...samimiydi...
bu arada aşk için bu kadar 'umutsuz' olma şair.şairler aşkı taşıyamaz bilirim ama....
günün şiirini kutluyor alkışlıyorum
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta