MUAMMA
Ben,
Kördüğüm olmuş zamanın
Çetrefil yollarında
Hilkat garibesi
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




İnsan muamma falan değildir,kul olmak için yaradılmış bir varlıktır.Nefistir ona yön veren.ona uyarak ya üstün vasıflı bir insan olur,yada hayvandan aşağılık bir varlık..Anlamlı şiirinizi kutlarım.
anlam dolu ve çok güzel di.
tebrikler ve de saygılar........halilşakir
Yaradılanın en şereflisi insan iken en karmaşası da insan evet..
Ellerinize sağlık sn. Halil Manuş, güzel bir şiirdi, tebrikler
Değil mi ki,
Ben bir insanım
Öyle ise;
Büsbütün muammayım…
Yaradılış sırrıyla bakıldığında insan, varlıkların en güzelidir; iki yol: âlâyı illiyyin, esfele sefilîn... Şiiriniz, anlamlı ve güzel; tebrikler... 10 puan +ant. Sevgiyle kalın...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta