Hiç Bir Kalıp Aramadan Hayata...
Sevmeleri Sevmelisin,
Bir Çocuğun emeklemesi gibi...
Hiç Bir Haksızlığa Haklılık Aramadan,
Aşka Kürek Çekmelesin.
Yanı Unutmamalısın;
Hiç Bir Kalıp Boş Değildir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta