GECENİN ÜŞÜYEN AYAZINDA SEN
BİR ÇIĞLIK VAR AMA DUYAN YOK
SÜPÜRÜLMÜŞ SOKAKLAR PAK OLMUŞ
SANA DEĞİL ONA AŞK OLMUŞ
AÇ AVUCUNU İŞTE HEP YARADANDAN
NE FAYDA GÖRDÜN SEN İNSANLARDAN
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta