Solyeri’yi çağırıyorsun yanına.
Senin bildiğin belki en yakın insan,
Kaç kez şahit olmuş yüce ilhamına…
Onun için çoktan hazırlanmış masan.
Bir kan gibi akar şarap kadehlere
Ve göz kamaştırır beyaz keten örtü.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta